Sprężarka tłokowa potrafi być niezastąpiona w warsztacie. Zasila narzędzia pneumatyczne, wspiera lakierowanie, przyspiesza czyszczenie i montaż. Problem zaczyna się wtedy, gdy pracuje zbyt głośno. Hałas nie jest jedynie niedogodnością – utrudnia komunikację, powoduje zmęczenie i pogarsza koncentrację, a to przekłada się na mniejszą dokładność wykonywanych czynności. Częste uruchamianie sprawia, że dźwięk ten powraca wielokrotnie w ciągu dnia i jest wyraźnie odczuwalny dla osób pracujących w pobliżu. Dobra wiadomość jest taka, że wyciszenie w wielu przypadkach nie wymaga kosztownej wymiany urządzenia. Jeśli chcesz poprawić komfort pracy i ograniczyć uciążliwy dźwięk, przejdź przez poniższe kroki.
Skąd bierze się hałas w sprężarce tłokowej?
Sprężarki tłokowe generują dźwięk z kilku źródeł równocześnie. Najbardziej charakterystyczny jest hałas mechaniczny wynikający z ruchu tłoka, pracy wału korbowego oraz zaworów. Konstrukcja wykonuje cykle sprężania w krótkim czasie, więc drgania powstają naturalnie. Kolejna rzecz to zasysanie powietrza. Wlot działa jak rezonator, a przy słabym filtrze ssącym dźwięk może przypominać głośne „sapanie”. Dochodzi do tego pulsacja ciśnienia i dźwięk odpowietrzania, szczególnie gdy sprężarka ma włącznik ciśnieniowy z szybkim upustem.
W warsztacie wiele zależy też od akustyki. Beton, metalowe regały, puste ściany i narożniki wzmacniają fale dźwiękowe. Często sprężarka nie jest bardzo głośna, lecz otoczenie podbija jej hałas.
Hałasujące sprężarki tłokowe a usterki
Nie każda głośna praca wynika z rodzaju urządzenia. Bywa, że sprężarka tłokowa zaczyna pracować głośniej, bo jest zużyta albo zaniedbana. Gdy pojawiają się metaliczne stuki, nierówny rytm pracy lub wyraźny wzrost wibracji, problem może dotyczyć łożysk, paska lub elementów mocujących. W takim przypadku wyciszenie poprzez zabudowę da tylko pozorny efekt. Najpierw trzeba doprowadzić urządzenie do poprawnego stanu technicznego.
Najtańsze wyciszenie – serwis, który zmniejsza hałas
W praktyce najbardziej opłacalne działania to te, które kosztują niewiele, a potrafią realnie ograniczyć dźwięk pracy. Warto zacząć od filtra ssącego. Zużyty filtr powoduje większy opór zasysania, co podbija głośność. Zdarza się, że po wymianie filtracji sprężarka brzmi ciszej już w pierwszym cyklu.
Kolejnym krokiem jest kontrola śrub, osłon i mocowań. Wibracje w trakcie pracy potrafią poluzować elementy, a wtedy powstaje nieprzyjemne brzęczenie lub rezonans. W sprężarkach pasowych ważny jest również naciąg paska. Za luźny potrafi piszczeć, a zbyt napięty obciąża łożyska i podbija temperaturę.
W wersjach olejowych należy sprawdzić poziom oleju. Zbyt niski stan smarowania zwiększa tarcie i hałas mechaniczny. To również prosty krok, a daje konkretne korzyści.
Największy efekt, czyli odcięcie drgań od podłogi
W warsztatach często największy hałas pochodzi nie z samej sprężarki, tylko z przenoszenia drgań na posadzkę. Beton działa jak płyta rezonansowa. Wtedy dźwięk jest nie tylko głośniejszy, ale też bardziej męczący, bo niskie częstotliwości „niosą się” po całym pomieszczeniu.
W wielu przypadkach stosuje się wibroizolację sprężarki poprzez montaż stopek antywibracyjnych lub gumowej maty oddzielającej urządzenie od podłoża. Materiał powinien być stabilny i odporny na olej. Za miękka guma spowoduje kołysanie, a zbyt twarda ograniczy skuteczność. Jeśli kompresor stoi na kółkach, sytuacja bywa jeszcze gorsza. Wtedy warto rozważyć stałą podstawę – płytę pod urządzeniem – i dopiero na niej izolację wibracji.
Znaczenie ustawienia sprężarki tłokowej w warsztacie
Wiele osób ustawia sprężarkę tam, gdzie jest miejsce, najczęściej w rogu. To najgorszy wariant, bo narożnik wzmacnia dźwięk, ściany odbijają fale i hałas rośnie. Lepiej odsunąć kompresor od ściany na kilkadziesiąt centymetrów, a jeśli to możliwe, zmienić stronę pomieszczenia. Czasem przesunięcie o metr lub dwa sprawia, że dźwięk staje się znacznie mniej uciążliwy.
Warto też unikać stawiania urządzenia obok metalowych szaf, pustych kanałów czy dużych płyt blachy. Takie elementy działają jak wzmacniacze.
Obudowa wyciszająca – skuteczna, ale tylko z wentylacją
Zabudowa sprężarki działa dobrze, ale musi być wykonana rozsądnie. Sprężarka tłokowa wydziela dużo ciepła. Zamknięcie jej w szczelnej skrzyni doprowadzi do przegrzewania, spadku żywotności i częstszego wyłączania zabezpieczeń.
Dobra obudowa ma masę, materiał tłumiący oraz odpowiedni przepływ powietrza. Jako konstrukcję stosuje się często MDF lub OSB. W środku umieszcza się maty akustyczne albo piankę dźwiękochłonną. Gładkie ściany w środku są złym pomysłem, bo odbijają dźwięk. W praktyce obudowa powinna mieć miejsce na swobodny ruch powietrza, a najlepiej również wentylator kanałowy. Wlot i wylot powinny być rozdzielone.
Tłumik ssania i filtr – szybka poprawa akustyki
W wielu sprężarkach hałas zasysania jest bardziej irytujący niż praca mechaniczna. To ten „syk” i „wciąganie powietrza”, które słychać już z oddali. Zmiana filtra ssącego na lepszy model albo montaż tłumika ssania potrafią zauważalnie obniżyć ten dźwięk. Możliwy jest też prosty zabieg warsztatowy: przeniesienie wlotu powietrza przewodem do innego miejsca, np. za ściankę lub do drugiego pomieszczenia. Trzeba jednak zachować odpowiednią średnicę przewodu, aby nie zwiększyć oporów przepływu.
Sprężarka tłokowa zawsze będzie słyszalna, ale da się znacząco zmniejszyć jej hałas. Największe korzyści przynosi ograniczenie drgań przenoszonych na podłoże oraz poprawa zasysania powietrza. Dopiero potem warto myśleć o zabudowie wyciszającej. Takie podejście ogranicza koszty, skraca czas wdrożenia i daje szybkie efekty w realnych warunkach warsztatowych.
/artykuł sponsorowany/
